Partneralimentatie

De wet kent voor ex-echtgenoten en ex-partners (van een geregistreerd partnerschap) een onderhoudsplicht. Degene die niet afdoende in zijn of haar eigen onderhoud kan voorzien, de onderhoudsgerechtigde, kan aanspraak maken op een bijdrage van de ander, de onderhoudsplichtige.

Wanneer heeft u recht op partneralimentatie? Of wanneer moet u betalen?
Degene die onvoldoende eigen inkomen heeft, kan partneralimentatie vragen. Of dat ook daadwerkelijk betaald kan worden, hangt af van de financiële draagkracht van de andere ex-partner. Daarbij speelt ook eventuele kinderalimentatie een rol: die gaat voor boven partneralimentatie. Resteert na betaling van kinderalimentatie geen draagkracht, dan is er geen ruimte voor partneralimentatie.

Hoogte partneralimentatie

U kunt onderling afspraken maken over de hoogte van de partneralimentatie. Lukt dat niet, kan de rechter op verzoek een bijdrage vaststellen. In theorie wordt er rekening mee gehouden dat de onderhoudsgerechtigde zelf inkomen kan verwerven, de verdiencapaciteit. In de praktijk wordt vlak na de echtscheiding alleen naar de cijfers gekeken.

De onderhoudsplichtige heeft mogelijk nog andere lasten die ook betaald moeten worden. Na de scheiding moet wellicht nog een aantal huwelijkse schulden, de hypotheek van de echtelijke woning en kinderalimentatie worden betaald. Dat zal zijn weerslag hebben op de hoogte van de partneralimentatie: anderzijds de onderhoudsgerechtigde heeft er ook belang bij dat schulden en de hypotheek worden betaald. NB: om € 50,= af te kunnen lossen zal de onderhoudsgerechtigde al bijna € 90,= bruto alimentatie moeten ontvangen: daarover moet immers ook belasting worden betaald. Betaalt de onderhoudsplichtige die € 50,=, dan ‘kost’ dat de onderhoudsgerechtigde maar € 30,= bruto partneralimenatie…. de keuze lijkt dan niet zo moeilijk, toch?

Naast de draagkracht van de onderhoudsplichtige is ook de behoefte van de onderhoudsgerechtigde van belang. Als vuistregel wordt vaak gehanteerd 60% van het netto gezinsinkomen minus de behoefte van de kinderen aan kinderalimentatie. Is het gezinsinkomen bijvoorbeeld € 3.000,=, de behoefte van de kinderen € 600,= dan is de behoefte van de ex-partners 60% van (€ 3.000,= -/- € 600,=) = € 1.440,=. Heeft de onderhoudsgerechtigde zelf inkomen, bijv. € 500,=, dan wordt dat er vanaf gehaald en is de resterende behoefte € 940,= netto.

Bijstandsuitkering

Als een van beide ex-partners een bijstandsuitkering ontvangt, zal de sociale dienst doorgaans verlangen dat diegene partneralimentatie (en kinderalimentatie) vraagt. Kan dat niet omdat bijvoorbeeld afstand is gedaan van het recht op partneralimentatie, heeft de sociale dienst desondanks het eigen recht om de bijstandsuitkering te verhalen op de ex-partner. Wel kan men gekort worden op de uitkering omdat men afstand heeft gedaan van het recht op partneralimentatie. Doe dat dus niet te snel….

Gevolgen partneralimentatie

Over de partneralimentatie is de ontvanger inkomstenbelasting verschuldigd: het wordt gezien als inkomen. Ook dient de ontvanger over dat inkomen een eigen bijdrage Zorgverzekeringswet te betalen! Houdt daarmee dus rekening. De onderhoudsplichtige daarentegen kan de betaalde alimentatie aftrekken voor de inkomstenbelasting, maar…. die teruggave wordt veelal weer bij de te betalen alimentatie opgeteld en levert dus een hogere draagkracht voor partneralimentatie op.

Vanaf 1994 heeft een alimentatiegerechtigde gedurende 12 jaar recht op partneralimentatie, tenzij er geen kinderen zijn en het huwelijk/ geregistreerd partnerschap korter dan 5 jaar heeft geduurd. Van degene die alimentatie ontvangt mag wel worden verwacht dat hij of zij probeert een eigen inkomen te verwerven en zo in zijn of haar eigen onderhoud probeert te voorzien. Het recht op alimentatie eindigt eerder als de alimentatiegerechtigde weer trouwt, gaat samenwonen of als in een overeenkomst of rechterlijke uitspraak een kortere looptijd is bepaald.